Even voorstellen!

Ik kom uit een gezin van vijf kinderen, waarvan ik de middelste ben.

Die positie zorgde ervoor dat ik mij ook vaak ‘gemiddeld’ voelde. Ik kwam niet voor mijzelf op, maar liet een ander altijd voorgaan.

Het gedrag dat ik in ons gezin liet zien, heb ik ook lange tijd aangehouden. Op school was ik een tamelijk onzichtbare leerling en ook later bij mijn kennissen, en zelfs bij vrienden, was ik vaak niet mijzelf. Ik stond voor iedereen klaar, kon met iedereen goed opschieten, maar was eigenlijk een meeloper. Zonder eigen plannen en ideeën en vooral zonder een eigen visie op het leven.

Ik was een kei geworden in het mijzelf aanpassen.
Vooral tijdens mijn loopbaan merkte ik dat ik een onzichtbare kameleon was geworden. Ik verschoot gemakkelijk van kleur en paste mij moeiteloos aan.

Het dieptepunt was dat ik mij in een functie liet duwen die vooral goed was voor anderen. Ik voelde hoe ik eigenlijk geleefd werd. Ik werkte ontzettend hard, maar voor de verkeerde dingen. Ik voelde mij een slachtoffer van de omstandigheden.
En diep ongelukkig. Ik schakelde over op de automatische piloot en ging overleven!

Kon ik er wat aan doen?! Nou, wel zeker! Maar dat moest ik wel leren.
En dat was doodeng. Ik had eigenlijk nooit geleerd mijn eigen plan te trekken, om eigen keuzes te maken, om voor mijzelf op te komen.

Het was een enorme leerschool waarin ik met vallen en opstaan ontdekte dat ik ook een éigen kijk op dingen heb, een eigen visie. Ik mocht gaan opvallen en staan!

En toen kwam de valkuil dat ik mij omringde met goedbedoelde adviezen.
Ik constateerde dat ik onbewust behoorlijk afhankelijk was geworden van anderen.

Ik koos er zelfs voor om nog een tijd in de shit te blijven roeren van de waarschijnlijk-ben-ik-toch-niet-geschikt-mijn-eigen-keuzes-te-kunnen-maken-soep.

Toen ik eenmaal besloot (dat was écht een besluit!) om wél mijn eigen keuzes te maken en werk te doen dat bij mij past, ging er een wereld voor mij open. Ik ging nadenken over wat ik zélf waard ben. Wat mij uniek maakt, wat mijn leermomenten zijn geweest en hoe ik het nu anders zou gaan doen.

En dat draag ik nu over aan mijn eigen coachees! Die zich herkennen in mijn verhaal en ook zijn vastgelopen in een moeras van onmacht en zelfmedelijden. En die ook zélf een besluit willen nemen om dingen in hun leven te veranderen!

Wat maakt mij dan zo uniek?

  • Ik begrijp de strijd van de ander. Want veel dingen zijn herkenbaar als je het zelf ook hebt meegemaakt. Ik ben een lotgenoot, die inmiddels al wel aan de andere kant staat!
  • Ik herken snel of het gedrag dat iemand laat zien authentiek is of dat het kopieerapparaat weer eens aanstaat.
  • Ik durf weer te spelen in mijn speeltuin, omdat ik weet welke toestellen voor mij favoriet zijn. Ongeacht of het nu om de loopbaan gaat, diepe onzekerheid of andere drempels in het leven die het kind in mij hadden weggestopt.
  • Ik voel, ruik en proef het als iemand in de comfortzone blijft hangen. Het wordt er dan namelijk niet frisser op!
  • Ik weet dat het roeren in de shit een tijdje kan werken. Maar de gassen die hoe dan ook naar boven worden gehaald geven vaak meer buikpijn dan je wilt.
  • Ik ben een beelddenker, dus ik kan heel gemakkelijk beelden, voorwerpen, of begrippen toepassen om iets duidelijk te maken. Effectief en soms een tikkeltje confronterend.
  • Ik hou van humor en op de momenten dat het even spannend is kan een (taal)grap de dingen enorm relativeren.
  • Ik ben een groot liefhebber van boeken en ik heb over elk onderwerp wel een mooi boek. En ik ben heel gemakkelijk in het uitlenen ervan. Dat kan iemand helpen nog eens wat meer na te lezen over een onderwerp.
  • Ik zie overal kansen. En ik durf waar nodig inmiddels mijn podium te pakken. Zo moeilijk is dat niet. En het geeft een boel plezier!

Ik leerde om zelf keuzes te maken, om de regie in handen te nemen én zelf verantwoordelijk te zijn voor mijn eigen daden.

Mijn valkuil was aanpassen. En daardoor verloor ik steeds vaker mijn eigen plek.
En dat is precies wat ik bij veel mensen zie gebeuren. Er tussenin staan als volger.
In plaats van als leider, zelfverzekerd, autonoom en eerlijk aan jezelf te zijn!

En daar wil ik anderen (vooral mannen!) in mijn coachpraktijk graag mee verder helpen.
Waar het ook maar knelt: in de loopbaan of in het leven van alledag.

Ik heb een enorme energie bij mijzelf aangeboord, die mij tot op de dag van vandaag helpt om elke dag die dingen te doen die het leven voor mij zinvol, betekenisvol en méér dan plezierig maken!

Wat is mijn visie?
Ik ben ervan overtuigd dat ieder persoon het recht heeft (en de kans moet krijgen) zich te kunnen ontwikkelen tot wie hij of zij wil zijn. En ik heb ervaren dat iedereen ook de eigen hulpbronnen heeft, die daarbij kunnen helpen.

Iedereen kan veranderen! Maar soms heb je iemand nodig die je bij dat proces kan helpen. En dat is niet erg. Het is juist heel wijs – als je dat durft toe te staan!

Als je mij zou kennen, dan zou je weten dat …

  • ik gek ben op lezen en dat ik soms in meerdere boeken tegelijk lees
  • ik graag mag hardlopen en in 2020 zelfs driemaal een halve marathon wil lopen
  • ik verzot ben op de Engelse detectiveserie Midsomers Murders, maar méér nog op het Spaanse La Casa de Papel
  • ik geniet van grote wandelingen in de natuur
  • mijn favoriete gerecht er eentje van Jamie Oliver is
  • mijn favoriete vakantieplek de Franse Alpen vanaf 2500 meter is
  • ik in diezelfde Alpen mijn vrouw heb leren kennen
  • ik een quilty pleasure heb dat noga (h)eet
  • (nu ik erover nadenk) ik een Belgisch speciaalbiertje ook moeilijk kan weerstaan
  • ik nog steeds uit m’n dak kan gaan met muziek uit de jaren 80
  • ik enorm kan genieten van mijn gezin
  • ik ook heel graag met mijn vrouw eropuit trek
  • ik wekelijks een dagboekje bij houd
  • ik graag onder vrienden ben, maar me ook prima alleen kan vermaken