Nooit meer te druk!

Onlangs was ik samen met een collega bij een schoolvereniging waar wij na de zomervakantie een training mogen geven aan leerkrachten over het vergroten van je veerkracht.

Het gaat om een groep leerkrachten die ervaart dat er steeds vaker op een steeds breder terrein een beroep op hen wordt gedaan. En in minder tijd!
Waar is de tijd gebleven dat je als leerkracht nog voor de klas mocht staan?!

Maar voor de klas staan is tegenwoordig ook niet meer zo eenvoudig.
Je moet van zoveel markten thuis zijn wil je alle kinderen de zorg geven die ze nodig hebben. Dat roept frustratie op, maar soms ook wanhoop.
‘Ik vind het werk nog wel leuk, maar het wordt voor mij steeds lastiger om mijn taken op tijd af te krijgen.’
‘Al die drukte en verantwoordelijkheid geven mij in m’n werk behoorlijk wat spanningen.’
‘Het is zo druk geworden! Mij vergaat regelmatig het werkplezier.’
‘En ik ben thuis ook allang niet meer te genieten…!’

Kan ik het nog wel? Wil ik het nog wel? Hoe lang hou ik dit nog vol? Wie let er eigenlijk op mij?

Je hoeft trouwens niet voor de klas te staan wil je deze spanning bij jezelf voelen.
We leven in een maatschappij waar op tijd vaak al te laat is.
Het is een tempo dat we elkaar hebben opgelegd dat moeilijk is bij te benen.
Het digitale tijdperk is in veel situaties een zegen, maar vaak ook een enorme beklemming.

En dan gaat het erom hoe je bij al deze prikkels overeind kunt blijven.
Hoeveel veerkracht je hebt om mee te buigen en niet om te knakken!
Lees meer

Wie is mijn ideale klant?

Een aantal jaren geleden was er een reclame op televisie van een ondernemer die de hele dag aan het rennen en vliegen was om zijn onderneming draaiende te houden.
Hij lette niet meer op zijn omgeving en dat leverde wat hilarische beelden op. De slogan erbij was: ‘Een ondernemer zit nooit stil’.

Hoe overdreven die reclame destijds ook was, er schuilt wel een kern van waarheid in. En dat ervaar ik pas sinds ik zelf ondernemer ben.

Nu bedoel ik niet zozeer het feit dat ik nooit mijn ontspanning vind – en ‘tijd voor thuis’, hoewel dat gevaar ook steeds op de loer ligt.
Het is voor mij vooral het feit dat ik als ondernemer continu bezig ben met het scherpstellen van mijn focus. Wie ben ik en wat voeg ik toe aan anderen die ik wil helpen? Of in ondernemerstermen gezegd: wat is mijn waarde voor mijn klanten?

Die focus is ontzettend belangrijk. Als ik niet weet wie mijn klanten zijn, is het ook onmogelijk om ze te vinden, laat staan om ze te helpen!
Lees meer

Hoe inzetbaar ben je als zieke eigenlijk?

Deze week sprak ik met een coachee die in een re-integratietraject bij haar werkgever zit.
Het doel van het gesprek was om de mogelijkheden te onderzoeken of zij op termijn weer in staat zal zijn aan het werk te gaan.

Zo’n gesprek is voor iemand die al een tijdje ziek thuis zit best spannend.
Houdt hij wel rekening met mijn situatie? Heeft hij wel aandacht voor mijn beperkingen?
Ik zit toch niet voor niets thuis?

Het zijn heel begrijpelijke gedachten en wat mij betreft zijn ze ook heel legitiem.
Tijdens zo’n gesprek ben ik dan ook de eerste die de situatie van een zieke werknemer zal begrijpen en dit begrip ook zal benoemen.
We gaan dus heel voorzichtig aan het werk en de tijd zal uitwijzen welke mogelijkheden er zich aandienen.

En toch zijn de gedachten van deze coachee ook weer beperkend.
Het systeem rond ziek-zijn is namelijk zó gericht op het medische ‘niet-kunnen’ dat ook een werknemer zélf daar de focus op gaat leggen.
Volgens de bedrijfsarts moet ik echt rust houden, want mijn schouderblessure moet goed genezen. Hij ziet mij over zes weken weer terug.

Maar wát als je de focus nu eens anders legt?
Ik leer in mijn opleiding tot Coach Inzetbaarheid dat een andere benadering vaak heel goed helpt. Het gaat dan om het objectiveren van de belastbaarheid.

Anders gezegd: rekening houdend met iemands medische beperkingen, welke activiteiten in het dagelijks leven (ADL) kan iemand nog wél?

Het is bijzonder om te ontdekken dat, als je met zieke werknemers gaat praten over wat ze in het dagelijkse leven allemaal nog doen, ze zelf versteld staan van de mogelijkheden!
Ze worden zich bewust van het feit dat ze – ondanks de beperkingen door hun ziekte – nog diverse dagelijkse taken verrichten die ze ook prima kunnen doen.
Als we daar nu eens een functie omheen zoeken?

Het is voor een werkgever interessant om dat te weten: het kan namelijk betekenen dat iemand best inzetbaar is in het bedrijf, ook al is het in een andere functie.

Maar het is in de beleving van de zieke werknemer nog vele malen belangrijker!
Het gevoel uitgerangeerd te zijn, niet langer inzetbaar, niet meer van toegevoegde waarde, niet meer van betekenis voor de organisatie, etc.
Het zijn allemaal gedachten die absoluut niet helpend zijn!

Het gesprek met mijn coachee begon gespannen. Even leek het alsof ze zich moest verantwoorden voor haar ziek-zijn.
Maar gaandeweg werd de blik gericht op het dagelijks leven en werd er gesproken over kansen en mogelijkheden in plaats van over beperkingen, verhinderingen en belemmeringen.

Het is vaak de perceptie (de beleving) van de zieke – en het verzuimproces eromheen – die geen ruimte laat voor het perspectief. En dat vind ik jammer.
Als ik een zieke werknemer kan overtuigen van de mogelijkheden om te functioneren, dan kan dat weleens een vlotte re-integratie mogelijk maken!

Reken af met die absurde gedachten!

Vorige week was het weer zover: ik ‘mocht’ met mijn gezin naar de tandarts.

Dit soort bezoeken zijn nooit mijn favoriete. Ook al was het slechts een controle.
Het begint al met iedereen op tijd in de auto te krijgen, omdat deze tandarts ervoor heeft gekozen om zijn praktijk te houden aan de andere kant van Lelystad.
Het geeft een mooi uitzicht op het IJsselmeer – dat wel – maar ook stress om de verkeersdrukte te omzeilen en op tijd te komen!

Er zat ook een ander soort van stress diep van binnen: mijn tandarts heeft mij al een aantal malen geadviseerd om mijn verstandskiezen te laten trekken.
Het is uiteindelijk beter voor mijn gebit, omdat ze geen functie meer hebben en omdat mijn kaak af en toe al wat onrustig is.
Nou, daar heb ik dus geen trek in…

Gelukkig was hij dit keer mild en focuste hij vooral op de situatie in het hier en nu.
Maar ik weet ook dat vroeg of laat het moment daar is.
Als ik eraan denk dat ik straks in het ziekenhuis bij de kaakchirurg onder het groene operatiekleed mijn verdoving krijg, dan schiet ik meteen in de stress.

Stress… het is een raar fenomeen.
Het is een reactie die ervoor zorgt dat we op scherp staan.
Voor de een betekent het een gezonde spanning en een manier om te kunnen presteren, voor de ander een reden om te vluchten.

Als je stress ervaart is het belangrijk om zicht te hebben op een sterke tegenhanger: je veerkracht.
Veerkracht wordt omschreven als: op een gezonde manier met problemen omgaan.
Lees meer

Waarderend naar jezelf kijken motiveert!

 

Ik was onlangs  bij een studiedag waar het ging over waarderend onderzoeken, appreciative inquiry (AI).
Het is een manier om waarderend te leren kijken. Naar organisaties of, zoals tijdens deze dag het onderwerp was, naar gemeenteopbouw bij kerkelijke instellingen.

Het principe van waarderend onderzoeken gaat uit van het feit dat veel dat er al is positief is.
De benadering is positief waarderend met aandacht voor wat werkt, wat mensen belangrijk vinden en wat door hen wordt gewaardeerd.

Bij waarderend onderzoeken kijk je dus naar situaties door een positieve bril.
Je richt je dan op wat goed gaat, wat je waardeert aan zo’n situatie, wat het je oplevert of wat je er prettig of plezierig aan vindt.
Je voelt je beter dan wanneer je een situatie of gebeurtenis als negatief bestempelt.
Je verbindt je gemakkelijker met een situatie als je deze kunt waarderen.
Je hebt meer plezier en energie als je je betrokken voelt.

Toen ik deze simpele maar doeltreffende theorie op me liet inwerken, moest ik denken aan de goede voornemens die wij allemaal aan het begin van een nieuw jaar maken.
Hoe kan dat toch, dat onze motivatie om dingen bij onszelf te veranderen zó kort duurt?
Waar ligt het aan dat we niet in staat zijn om onze voornemens een paar maanden vol te houden? Oftewel: positief te waarderen?

Waarom hebben we Blue Monday bedacht als uitlaatklep van deze frustratie en is deze maandag in januari de meest deprimerende dag van het jaar?!
Kennelijk balen we er zelf ook van dat we niet in staat zijn om onze eigen doelen te halen!
Lees meer

Je hebt een kompas nodig om weer koers te bepalen!

Het was in 2007 toen ik door mijn toenmalige leidinggevende werd gevraagd of ik ‘het stokje wilde overnemen’.
Hij had een conflict binnen de organisatie en gaf er de brui aan.

Mijn eerste gedachte was: Waarom ik?
Ik was weliswaar zijn ‘rechterhand’, maar dat was vooral op papier. Ik was verantwoordelijk voor het reilen en zeilen op administratief gebied. Ik moest ervoor zorgen dat het werk ‘s morgens verdeeld werd onder de aanwezige collega’s in de administratie. En ik werkte daar uiteraard in mee.
Het was een leuke taak. Niet super uitdagend, maar toch …
Een team managen, met alle overstijgende taken die daarbij kwamen, dat was toch wel wat anders!

Waarom ik?
Was er niet een collega-teammanager die even kon bijspringen tot er een vervanger was gevonden? En was het kennelijk zo’n groot probleem dat mijn leidinggevende ervandoor moest gaan?! Kon ik misschien niet nog een goed woordje doen …?

Maar er werd een beroep op mij gedaan.
En meteen kwamen mijn Ikken in actie.
Mijn loyale-ik zei: ‘Doen, Simon! Dit wordt van je gevraagd!’
Mijn trotse-ik zei: ‘Doen, Simon! Dit is een mooie kans, kennelijk zien ze potentieel!’
Mijn interne criticus zei: ‘Zul je dat wel doen, Simon! Je hebt helemaal geen ervaring. En volgens mij ook geen ambitie om leidinggevende te worden!’
Mijn onzekere-ik zei: ‘Ik weet het niet, Simon!’

Ik heb het amper overwogen.
Welke ‘subpersoon’ nu uiteindelijk aan het langste eind trok, ik weet het niet.
Feit is dat ik het ben gaan doen!
Lees meer

Je loopbaan vinden met je levensverhaal

‘Toen jullie binnenkwamen vroeg ik je een kaart te trekken die je kunt associëren met jouw jeugd. Wie van jullie wil daar wat over delen?’

levensloopOnlangs mocht ik voor de Gooise Loopbaandag een workshop verzorgen met als titel Werken aan je levensverhaal.
Met deze vraag nodigde ik de deelnemers aan de workshop uit om eens terug te denken aan de tijd dat ze nog jong waren.
Welke herinnering komt dan boven? En wat zegt dat over nu?

Het leverde een mooie beschrijving op van een rustig, ontspannen en gelukkig leven. Toen.
Soms herkennen mensen die fijne tijd van vroeger nu helemaal niet meer.
Ze zijn volwassen geworden en hebben eigen keuzes gemaakt in hun opleiding en hun loopbaan.
Ze zijn zonder dat ze het zich bewust zijn terechtgekomen in een sleur van opstaan, werken en slapen. Zonder enige uitdaging.

In mijn dagelijkse praktijk begeleid ik personen met loopbaanvragen via hun levensverhaal.
Een prachtig instrument om eens helemaal los te komen van de dagelijkse werksleur en opnieuw aan te sluiten bij je eigen leven.
En dat begint dan bij de biografie, het levensverhaal.

Werken met de biografie betekent dus terugkijken in je eigen leven.
Dat ligt voor veel van ons al best weer even achter ons.
Het is een tijd die we ooit hebben beleefd, maar waar we nu niet zo vaak meer aan terugdenken.
En toch heeft deze persoonlijke geschiedenis veel in zich verborgen.
Het geeft informatie over onze persoon, onze eigenheid, onze identiteit. En dat dragen we nog steeds met ons mee.
Daarmee kan het dus ook inzichten bevatten over het hier-en-nu.

Nadenken over vroeger, je bewust worden van wie je was en waar je vandaan komt, is daarom heel belangrijk als je nu op een of andere manier vastloopt in je leven of je werk.

Maar hoe ontdek je nu je eigen loopbaanpad?
Lees meer

Na de vakantie is het weer business as usual. Of niet …?!

Een vakantieperiode is een mooi moment om eens in alle rust na te denken.
Over je leven, over je loopbaan.

Education and career choice options - student thinking of future. Young Asian woman contemplating career options smiling looking up at thought bubbles on a blackboard with different professions

Wat heb ik de afgelopen tijd gedaan? Wat gaf mij daarin voldoening?
Waarin heb ik mijn talenten kunnen inzetten?
Wat had ik mij voorgenomen, maar heb ik toch niet gedaan?
En wat heeft ertoe geleid dat ik bepaalde stappen wel … of misschien juist wel niet gezet heb?

Tijdens mijn vakantie heb ik deze vragen ook weer aan mijzelf gesteld.
Als ondernemer heb ik een boel ‘dromen’ die op uitvoering wachten.
Mijn professionele ontwikkeling vergroten, zodat ik mijn coachees nog beter van dienst kan zijn.
Een aantal blogs en nieuwsbrieven schrijven met tips hoe jij de regie in je eigen carrière kunt oppakken.
Mijn training over stress- en burnoutpreventie nu echt gaan inplannen (want er is behoefte aan!)
Nieuwe coachees verwelkomen die ik mag begeleiden tijdens hun loopbaan.
Interessante partners ontmoeten om mee te kunnen samenwerken.

En dan terugkijkend op de afgelopen periode zijn er mooie dingen gebeurd.
Maar er zijn er ook nog ‘dromen’ blijven liggen …

Hoe is dat bij jou gegaan? 
Heb je de afgelopen periode al je wensen laten uitkomen?
Heb je gedaan wat je wilde doen?
Ben je gelukkig geweest in je werk? Of waren er momenten dat er twijfel was?
En wat heb je daarmee gedaan?
Lees meer

Vakantie als inspiratiebron voor je loopbaan!

De vakantieperiode komt eraan!

Business woman working with computer on the beach

Het is een tijd om te ontspannen.
Tijd voor jezelf en voor je gezin.

De vakantie is over het algemeen ook een periode van rust.
Van lekker uitslapen en uitgebreid ontbijten.
Leuke dingen doen zoals sporten, eropuit trekken, andere culturen ontdekken, genieten van een onbekende omgeving, nieuwe contacten leggen, enz.

Het is fijn en belangrijk om zo een ‘break’ in je dagelijkse werkleven te hebben.
En ik gun iedereen die daar gebruik van kan maken een geweldige vakantie!

Vakantie is vaak ook een belangrijk moment in het jaar om weer even bij te tanken.
Als ik naar mijzelf kijk vind ik het heerlijk om straks even helemaal niets meer te hoeven doen.
Genieten van het moment, hier en nu. Zonder agenda en tijdsdruk.
Het is een ‘meditatieve staat’, waarin alleen nu is het moment belangrijk is!

Het is ook bij uitstek een moment om eens tot jezelf te komen.
Om je te bezinnen op je leven en je werk.
Ben ik nog steeds met de juiste dingen bezig?
Waar kreeg ik het afgelopen jaar enorm veel energie van? En waarvan niet?!
Lees meer

Doe jezelf eens vaker een plezier

 

The mirror. Joe looks in the mirror. He sees a superhero in the reflection. It's a metaphor of the power which is in each person

Een Tibetaanse monnik was bij de berm van de weg aan het werk.
Vanuit de bergen kwam een reiziger langs die onderweg was naar het dorp in het dal.
‘Broeder kunt u me vertellen hoe de mensen zijn in het dorp beneden?’, vroeg de reiziger.
‘Dat kan ik wel’, zei de monnik, ‘maar vertel me eerst eens hoe de mensen waren in het dorp waar je vandaan komt’.
‘Nou’, zei de reiziger, ‘dat viel niet mee, ik vond de mensen onvriendelijk en gehaast.
Niemand nodigde me uit en volgens mij hadden ze liever dat ik snel weer vertrok.’
Waarop de monnik zei: ‘Ik ben bang dat het in het dorp beneden niet anders is.’

Even later ontmoette de monnik een reiziger die onderweg was van een dorp beneden in het dal naar een dorp hoog in de bergen.
Ook deze reiziger vroeg de monnik hoe de mensen in het volgende dorp waren.
Toen de monnik ook hem vroeg hoe de mensen waren in het dorp waar hij vandaan kwam, antwoordde deze: ‘Oh, die mensen waren zo vriendelijk, ze hadden alle tijd voor me en wilden helemaal niet dat ik wegging.’ ‘Dan denk ik’, zei de monnik, ‘dat de mensen in het dorp boven ook zo zullen zijn.’

Aan dit verhaaltje uit het boek De Kracht van gedachten van Martijn Frijters moest ik denken toen ik onlangs met een coachee sprak over de irrationele gedachten die haar zo vaak belemmeren.

Ze vindt het bijvoorbeeld lastig om tegen een collega te zeggen dat ze geen ruimte heeft voor die klus waarmee hij komt.
Eigenlijk moet ze NEE zeggen, maar dat doet ze niet. Sterker nog, ze neemt het aan en zegt: ‘Daar draai ik mijn hand niet voor om’.
En dat gebeurt niet af en toe, maar regelmatig.

Ze heeft ‘geleerd’ om de ander altijd een plezier te doen, maar met deze dienstbare houding doet ze zichzelf tekort.

Het gevolg hiervan is dat haar bordje steeds voller wordt en zijzelf steeds ongelukkiger.
Waarom kan ze niet gewoon zeggen dat ze het niet gaat doen?
Waarom lukt het haar toch maar niet om haar eigen grenzen aan te geven?
Waarom is ze altijd geneigd om het de ander naar de zin te maken?
Lees meer